အထီးက်န္

အထီးက်န္ဆန္ေနတဲ႔
လူသားတစ္ေယာက္အဖုိ႔
အခ်စ္ဆုိတာဘာလဲ
အေဖာ္ရယ္မရွိ
တစ္ေကာင္တည္း
ပ်ံသန္းေနရတဲ့
ဥၾသ ငွက္ေလးလုိပဲလား
ဥၾသ ငွက္ေလးလုိပဲ
တစ္ေကာင္တည္း
အထီးက်န္ဆန္ေနတဲ့
ဘ၀မ်ိဳးကုိေတာ့
မလုိခ်င္ပါဘူး
ဒီေတာ့ -------
အထီးက်န္ဆန္ေနတဲ့
လူသားတစ္ေယာက္လည္း
မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူးကြာ -----

ေ၀းလြင့္သူ

အလင္းေရာင္

အုိ -----
အသင္ေနမင္း
သင္ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္က
ေ၀းကြာလြန္းေပမဲ့
သင့္ရဲ႕အလင္းေရာင္ရမွ
ကၽြႏု္ပ္ အရာရာကုိ
ျမင္ႏုိင္စြမ္းရွိမည္
ကၽြႏု္ပ္ကုိ
အလင္းေရာင္ေပးပါေလာ့ ------

ေ၀းလြင့္သူ

အနာဂတ္အတြက္

ခ်စ္သူ ------
မင္းနဲ႔တုိ႕ၾကားမွာ
အခ်စ္နဲ႔သံေယာဇဥ္ကုိ
ရစ္ပတ္ခ်ည္ေႏွာင္ထားၿပီး
အမုန္းနဲ႔သံသယကုိ
ပစ္ပယ္လုိက္ရင္
အနာဂတ္ ခရီးမွာ
အလြမ္းေတြကင္းေ၀းလုိ႕
ေပ်ာ္စရာေတြနဲ႔
ေျဖာင့္ျဖဴးေနမွာပါ----

ေ၀းလြင့္သူ

ထာ၀ရ

ေႏြးေထြးလွတဲ့
မင္းရဲ႕လက္ကုိတြဲ
ေအးျမလွတဲ့
စမ္းေခ်ာင္းငယ္ရဲ႕ေဘးမွာ
ၿငိမ္းခ်မ္းလွတဲ့
အိမ္ကေလးကုိ တည္ေဆာက္
ထာ၀ရ မင္းနဲ႔
အတူေနခ်င္တယ္ကြာ ===

ေ၀းလြင့္သူ

ပုန္းေရွာင္သူ

ညသန္းေခါင္ယံ
ေကာင္းကင္တစ္ေနရာမွာ
လင္းလက္ေနတဲ့
ၾကယ္ေလးတစ္ပြင့္
ေနမင္းႀကီးရဲ႕
အလင္းေရာင္လာရင္
ၾကယ္ကေလး မင္း ------
ဘယ္ကုိေျပးပုန္းေနလဲ

ေ၀းလြင့္သူ

???????

လြမ္းဆြတ္မႈ႕ေတြ
ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့
ႏွလုံးသားေလးတစ္စုံက
အေ၀းတစ္ေနရာက
အစဥ္အၿမဲတမ္းပဲ
လြမ္းေနမွာပါ

ေ၀းလြင့္သူ

ခ်စ္သူေရ လြမ္းေနဆဲပါ

ခ်စ္သူေရလြမ္းေနရတဲ့
ေန႔ရက္ေတြကုိ
ျပန္ေရတြက္ၾကည့္မိ
ေၾသာ္ ---------
ေရာ္ရြက္၀ါေတြေတာင္
ေျမခခဲ့ၿပီ
တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ကုိ
ကုန္ဆုံးေစတဲ့အခ်ိန္
အၿမဲတမ္းပဲလြမ္းေနရေပါ့
ခ်စ္သူေလး ရယ္ ------

ေ၀းလြင့္သူ

တစ္ဖက္သတ္

ရင္ကုိလွစ္ခ်
ေျပာျပခ်င္လည္း
ငါေလ ၿမိဳသိပ္
တိတ္တဆိတ္ေပါ့
ေၾကြရုပ္ေလးလုိ
ျမတ္ႏုိးတယ္
ပင္ျမင့္မွာပြင့္
ဆင္တုိင္းတင့္တဲ့
ေတာ္၀င္ သဇင္
ပန္းသခင္မုိ႔
ေနေရာင္ျခည္ထုိး
ေၾကြမွာစိုးတယ္
ပန္းပြင့္ေလးလုိ
ျမတ္ႏုိးတယ္
ျမတ္ႏိုးတြယ္ရစ္
အခ်စ္စစ္ကုိ
သူမသိလုိ
အပုိဆုိတာ သိေပမဲ့
ေႏွာင္တြယ္ရစ္မုိ႔
ေန႔စဥ္ရက္စက္
ရင္ေမာတယ္ ------

ေ၀းလြင့္သူ

ေ၀ဒနာ နံနက္ခင္းရဲ႕ႏွင္း

အၾကင္နာ အမွန္စစ္နဲ႔
ရင္မွာေႏွာင္ရစ္ခဲ့ေပါ့
မၾကင္နာေရွာင္ခြာပစ္
ရင္မွာဒဏ္ရာျဖစ္ခဲ့ေပါ့
ေႏြမွာသာ ေ၀တဲ့ႏွင္းရယ္
ေတာ္ရာမွာ ေ၀
ေမွ်ာ္ရာမွာမေ၀တဲ့ႏွင္း
ေငြေမွာင္အစဥ္လွ
ေၾကြရင္းလည္းလွ
ေ၀စဥ္လဲ လွတဲ့ႏွင္း
အၾကင္နာ နံနက္ခင္း
ျဖစ္ပါရေစ -----

ေ၀းလြင့္သူ

ႏွင္းေရစက္မ်ား

ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕
ခ်မ္းလြန္းလုိ႕
ေျခလက္ေတြေကြး
က်ံဳ႕ထားလုိက္တာ
ဆင္ေျခဖုံးေလးေတြေတာင္
ေပ်ာက္သြားတယ္
အဲဒီ ၿမိဳ႕ထဲက -- ငါ
လြမ္းလြန္းလို႔
မင္းဓာတ္ပုံေလး
ထုတ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့
ၿမိဳ႕ကေလးက
မတ္တတ္ထ
မင္းကုိ -----
လုိက္ရွာေပးမယ္တဲ့

ေ၀းလြင့္သူ

ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴအနမ္း

ေကာင္းကင္ဟာ
သူ႔ရင္ထဲကလကိုိ
တကယ္မွခ်စ္ရဲ႕လား
လရဲ႕ဆြဲအားနဲ႔
ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလုံးသားဟာ
ၾကြတက္လာတဲ့အခ်ိန္
ရင္ထဲကလွ်ံက်လာတဲ့
စံပယ္ပန္းေတြကုိ
ဘယ္သူယူမလဲ
ေပ်ာ္ရြင္စြာ ၾကည္ႏူးစြာနဲ႔
ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴလုိ႕
တဖိတ္ဖိတ္ လတ္ေနေပမဲ့
ေတးသံမထြက္ႏုိင္တဲ့
ၾကယ္ကေလးေရ
မင္းေပ်ာ္ရဲ႕လားကြယ္ -------

ေ၀းလြင့္သူ

အသစ္တစ္ဖန္

အဲဒီျမဴႏွင္းေတြေပါ့
ႏွလုံးသားကုိ
ဆက္ပုိင္းက်ိဳးက်ေစတာ
မျပံဳးႏုိင္တဲ့အဆုံး
ေနလုံးလဲကြယ္ျပီး
ျပီး -----------
တစ္စက္ခ်င္းရြာတဲ့မုိး
ပထ၀ီေျမသားဟာ
ေျခာက္ေသြ႕သြန္းရ
ကမာၻတည္မဲ့ဇနဲ႔႔
ဘယ္သူလဲ
လ ကုိယူေဆာင္ခဲ့တာ
သူအႏုံညတာ
မဟုတ္ေပဘူး

ငါ ---- ေငးေနမိတယ္ေလ
ဆုံမွတ္ရဲ႕တစ္ေနရာကိုေပါ့

ၿပဳိင္ေနတဲ့ မ်ဥ္းေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းဟာ
ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ဆုံႏုိင္ေတာ့မွာ
မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး

ေ၀းၿပီေဟ့ဆုိရင္ေတာ့
အေ၀းကုိသာ ေရာက္ေအာင္သြားပါ

တကယ္ေတာ့ ေကာင္းကင္
ျပာျပာ ႀကီးဟာ
ဘယ္ေတာ့မွ အနီေရာင္ေျပာင္းသြားမွာမဟုတ္ပါဘူး

တိမ္ဆုိင္ေတြ ရစ္မူးေနေပမဲ့
မုိးေတြက မရြာရင္ဘယ္လုိလုပ္မလဲ

ေလႏုေအးက
ၾကမ္းျပင္ကုိ တုိက္ခတ္တာ မဟုတ္ပါဘူး

အခ်ိန္တုိင္းမွာ ေ၀းကြာေနမယ္ဆုိရင္
ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ဆုံႏုိင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး
------------------------------------------------------------------------------ ေ၀းလြင့္သူ -------------------